Terug in de tijd

Opeens zie ik mezelf weer terug; eind lagere school (montessori school) en vol enthousiasme zit ik klaar om een werkstuk te gaan maken. Ik heb een duidelijk onderwerp bedacht en naast mij liggen boekjes, plaatjes, gekleurde pennen/papieren en een pritt stift- dit wordt mooi!

Als ik die werkstukken nu terug zie, zie ik mijn plezier terug in het maken ervan. Tuurlijk, het was kinderwerk; de plaatjes waren flets, de indeling minimaal en bij de teksten was er genoeg ruimte voor verbetering maar ik had er duidelijk wel lol in.

Dat gevoel van toen komt nu een beetje bij me terug door het opzetten van een blog. Het eerste onderdeel, het enthousiasme, is aanwezig. De volgende stap is het onderwerp. Dat heb ik ook; de wereld van en over jongeren.

Als psycholoog ben ik werkzaam als kinder- en jongerencoach. Ik ondersteun hen in de dingen die ze tegen komen op hun weg naar volwassenheid. Of het nou gaat om pesten, scheiding van ouders, faalangst, de overgang naar de brugklas of om hele andere dingen- ik ondersteun jongeren en hun ouders in hun proces. Het gaat hierbij oa. om inzicht (waar sta ik?), begrip (wat doet dat met me?), erkenning (het is ok om me zo te voelen) en verandering (hoe kan het anders/beter?). En soms is het al fijn om (in vertrouwen) over persoonlijke dingen te kunnen praten met een buitenstaander.

Ik heb veel plezier in mijn werk en in het contact met jongeren. Ik blijf op de hoogte van hun wereld en beleving (zo is de pritt stift ondertussen allang vervangen voor een scanner) en deel mijn enthousiasme en interesse graag met anderen.

Je bent welkom om een reactie te geven. Tips, adviezen, feedback of een mening kunnen altijd iets toevoegen. Want, hoewel ik ervaring heb met het werken met jongeren heb ik (nog) niet veel ervaring met het schrijven van blogs. Maar is het niet net als de werkstukken op de lagere school? Het enthousiasme is er dus dan kan het alleen maar beter worden!